Wat een rare titel he? Als je je irriteert is het toch duidelijk? Dat ligt aan de ander! Die doet zo vreselijk irritant. Toch ligt de verantwoordelijkheid voor ONS gevoel voor irritatie bij onszelf. Balen! Of toch niet? Je kunt irritatie ook zien als een wake-up call. Wat is er aan de hand? Wat maakt dat ik me irriteer? Gaat er iemand over mijn grenzen heen en durf ik daar niets van te zeggen? Het kan ook zijn dat die ander iets doet wat ik van mijzelf (nog) niet accepteer. Bv. mensen die hulp vragen. Je kunt ze zien als zeurpieten. Kom op, schouders eronder en gaan. Maar blijkbaar kunnen ze dat niet en daarom vragen ze hulp. Hoe zit het dan met onszelf? Durven wij wel hulp te vragen? Of zijn er bepaalde overtuigingen die ons op dat gebied dwars zitten en die het ons moeilijk maken om ons zo kwetsbaar op te stellen. Een ander voorbeeld. Je kunt je vreselijk irriteren aan luie mensen. Maar hoe zit het dan met jezelf? Mag jij op z'n tijd van jezelf lui zijn? Of nog een mooie: dominante mensen. Durf jijzelf de leiding te nemen en op te komen voor jouw belangen? Kortom, van een (simpele) irritatie kun je soms veel leren. En als je er zelf niet uitkomt, schakel dan eens een coach of counsellor in. Want irritaties kunnen je ook veel energie kosten, die je waarschijnlijk liever op een andere manier gebruikt.
Aan het weer hoeven we ons in ieder geval niet te irriteren vandaag ;)
Geniet allemaal van deze stralende dag!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten