De depressiekuur

Depressie is een verschrikkelijke ziekte die mensen berooft van hun energie, nachtrust, geheugen, concentratievermogen, levenskracht, vreugde, vermogen om lief te hebben, te werken en te genieten, en soms zelfs hun wil om te leven. Gelukkig is depressie wel te overwinnen!
Stephen S. Ilardi schreeft het boek De depressiekuur waarin hij na jaren van onderzoek uiteenzet hoe men in zes stappen depressie de baas kan worden. Mensen die dit programma volgden werden vergeleken met mensen die de gebruikelijke medicatie kregen. Het bleek dat het beter ging met iedere patiënt uit zijn programma, zelfs met velen die niet beter waren geworden met antidepressiva. Meer dan drie kwart van de mensen had een vermindering van de depressie-symptomen met minstens vijftig procent. In de medicatie-groep was dat minder dan 25%. Wat waren de onderdelen van zijn programma?

1) voedingssuplementen: omega-3-vetzuren

2) plezierige activiteiten ondernemen

3) lichaamsbeweging

4) zonlicht

5) sociale contacten

6) gezonde nachtrust

Dit programma pakt de moderne depressie-epidemie bij de wortel aan. Opvallend is namelijk dat er vroeger in het westen en ook nu nog in ontwikkelingslanden vrijwel geen depressie voorkomt. Mensen blijken niet gemaakt voor het leven van de eenentwintigste eeuw met zijn slechte voeding, zittend bestaan binnenshuis, slaapgebrek, sociaal isolement en waarnzinnig tempo. Dit programma biedt een remedie die van gezond verstand getuig voor de moderne westerse levensstijl die gevaarlijk op drift is geraakt. Met opmerkelijke resultaten dus! Doe er je voordeel mee!

Het liefdevolle brein

Ik ben bezig in het boek met bovenstaande titel van Maia Scalavitz en Bruce Perry. Waarom tonen mensen eigenlijk interesse voor elkaar? Zijn we voor de liefde geboren?
Daar gaat het boek over: de empathie die ons helpt om sociale banden te smeden en de kracht van menselijke relaties om zowel te genezen als te beschadigen. Er is de laatste jaren een explosie van wetenschappelijk onderzoek naar dit onderwerp geweest, en uit een ongelofelijk aantal bevindingen blijkt hoe empathie en de eruit voortvloeiende zorgzaamheid een essentieel onderdeel vormen van de menselijke gezondheid. Baby's worden met twee belangrijke vaardigheden geboren die ze voorbereiden op empathie: het vermogen om gezichtsuitdrukkingen te imiteren en een automatische respons waardoor ze bij het gehuil van andere zuigelingen ook gaan huilen. Bij deze vaardigheden lijken spiegelneuronen een rol te spelen. Deze cellen - die in de vroeg jaren negentig ontdekt zijn - hebben ons inzicht in hoe we elkaar begrijpen radicaal veranderd. Spiegelneuronen werken wanneer je iets doet, maar belangrijker nog is het dat ze ook werken, maar dan minder intens, wanneer je iemand anders hetzelfde ziet doen. Als je bijvoorbeeld iemand ziet glimlachen reageren je spiegelneuronen. De spieren van je gezicht die je gebruikt om te glimlachen reageren een beetje. Deze neuronen laten je zien hoe het is om te ervaren wat anderen doen. Als je iemand ziet huilen reageren je spiegelneuronen ook. Hierdoor kun je andermans vreugde en andermans verdriet ook voelen. Grappig hoe ik dit onwetend altijd heb gebruikt bij mijn werk bij prostituees. Als we hen bezoeken terwijl ze achter het raam staan kijken ze vaak heel afwerend. Onze eerste reactie is dan: gauw doorlopen, die heeft geen interesse. Ik heb me echter aangewend om het regelmatig toch te proberen. Dan lach ik naar ze. En wonder boven wonder heb ik het zo vaak zien gebeuren: ze lachen terug, doen de deur open en we hebben contact!

Ja, ik zeg nee!

Nee zeggen, het klinkt zo negatief. Je zegt vaak liever ja tegen mensen. Waarom? Omdat ze dat van je verwachten. Omdat ze je wellicht anders niet zo aardig vinden. Ik kom veel mensen tegen die er doodmoe van zijn geworden. Ze kunnen soms niet meer. Is dat de bedoeling? Ik denk het niet. Als je nee durft te zeggen tegen dingen die je niet wilt doen, kun je ook van harte ja zeggen tegen de dingen waar je overtuiging, interesse en passie wel naar uitgaan. Dat is de positieve kant van nee. Als je zelf bewust kiest om iets te doen omdat je het wilt en belangrijk vindt dan zul je zien dat je dan geen energie verliest maar juist energie krijgt Probeer het eens uit. En al die dingen dan die eigenlijk toch wel moeten? Vraag jezelf eens af: van wie moet dat eigenlijk? En kan het echt niet anders of op een andere tijd? Maak tijd voor de dingen in je leven waar je ja tegen wilt zeggen. Suc6!

Emoties delen op je werk?

Het delen van je doelen - tijdens je functioneringsgesprek bijvoorbeeld - is een bekend fenomeen. Maar open zijn over hoe je je voelt, dat doe je misschien niet zo gauw. Toch is dat laatste wel heel belangrijk. Mensen reageren namelijk onbewust op non-verbale communicatie, dus wat je uitstraalt. Wat er bij ons onder de oppervlakte afspeelt bepaalt voor een groot deel ons functioneren. Als we vertellen wat ons dwarszit op de werkvloer (zonder een ander aan te vallen) geeft dat veel ruimte. Ook je priveproblemen bespreken met een collega kan aan te raden zijn. Uit een promotieonderzoek van 2 jaar geleden blijkt dat werknemers in een groep beter presteren als ze naast de positieve ook hun negatieve emoties laten zien. Dus: emoties delen op je werk? Als het kan, zeker doen!