Binnen is buiten

Als je nare dingen meemaakt beïnvloedt je dat. Je hersenen trekken bepaalde conclusies, bijvoorbeeld: 'Je moet altijd op je hoede zijn, mensen zijn niet te vertrouwen'. Of 'ze moeten me niet', 'als je je kwetsbaar opstelt wordt er misbruik van je gemaakt'. Soms zijn deze conclusies geeneens bewust, maar ze bepalen wel hoe je naar je omgeving kijkt. En het trieste is dat 'binnen' heel vaak 'buiten' is. Dus wat we van binnen denken zien we werkelijkheid worden in de buitenwereld. Hoe kan dat? We interpreteren de dingen om ons heen vanuit onze gedachten en zien daarom al gauw een bevestiging daarvan. Of het feitelijk juist is checken we dan niet meer. Ook kunnen we ons op een manier gaan gedragen die andere mensen oppikken. Bijvoorbeeld iemand die ooit gepest is kan een wantrouwen hebben ontwikkeld naar anderen. Als er in een nieuwe omgeving mensen aardig tegen hem doen, denkt hij bijvoorbeeld: 'Tjonge, wat zijn ze aardig, daar zit vast iets achter, wat moeten ze van me?' Deze persoon zendt signalen uit van wantrouwen die anderen oppikken en waar zij mogelijk dan negatief op reageren. De persoon wordt vervolgens weer bevestigd in zijn overtuiging. Een vicieuze cirkel dus. Het is net als met een TomTom. Die moet ook regelmatig geupdate worden. Zo moeten wij ook onze overtuigingen bekijken om te kijken of ze in deze situatie wel kloppen. Heel vaak kunnen we daarbij de hulp van anderen goed gebruiken. Suc6!