Je woorden zijn je eigen creatie en elke keer als je je mond opendoet laat je de wereld een glimp zien van wie je werkelijk bent.
Woorden hebben kracht. Ze kunnen grote positieve en negatieve impact op je hebben. Komende dagen gaan we er bij de Groundwork Basic conferentie weer mee aan de slag. Boodschappen die we hebben meegekregen en ons tot de dag van vandaag belemmeren. Gelukkig is er iets aan te doen. Als we Gods waarheid mogen ontvangen helpt ons dat enorm om echt vrij te worden en daar vanuit te leven. Toch is het zo dat woorden vooral iets zeggen over degene die ze uitspreekt. Pas als de ontvanger ze zelf gelooft raken ze, kwetsen ze soms zelfs. Als iemand een opmerking maakt over je rare groene haren, ach, je laat het van je af glijden met het idee van die is blijkbaar niet wijzer. Als iemand een opmerking maakt over een wat mindere eigenschap van je waar je je pijnlijk van bewust bent, dan komt ie pas echt aan. Positieve, bemoedigende woorden kunnen ook enorm veel doen met een mens. Hoe zit het met ons? Wat zeggen onze woorden over ons? Welke woorden spreken wij met de mensen om ons heen? Ik word erg bemoedigd door de woorden van God die ik lees in de bijbel. Aanrader om die dagelijks op je in te laten werken. Zij laten zien wie God werkelijk is! Ook voor Hem geldt de spreuk...
Bid dat je altijd ogen mag hebben
die het beste in anderen zien,
een hart wat het ergste vergeeft,
gedachten die het slechte vergeten,
en een ziel die nooit het geloof
in God verliest.
Amen?
Dit is de tekst voor vandaag afkomstig van de trouwens lezenswaardige Coachingskalender. Hoe waar is het!
Ik heb al eens eerder geschreven over het hebben van gezonde emotionele grenzen waarbij je net als je lichaamscellen binnen laat komen wat goed voor je is en buiten houdt wat slecht voor je is. Sommige mensen (en het zijn er meer dan je denkt) hebben nare dingen meegemaakt. Ze zijn bijvoorbeeld als kind misbruikt, hebben een nare relatie achter de rug of een naar het leek mooie relatie werd abrupt beëindigd. Als er dan niemand is die je steunt en waar je je gevoelens mee kunt delen ga je jezelf beschermen tegen het verdriet. Je stopt het weg. Deksel erop en niet meer aan denken. Maar het blijft zitten en kan zomaar opeens naar boven komen. Ook hebben de gebeurtenissen je kijk op andere mensen en het leven veranderd. Je vertrouwt (bijna) geen mensen meer. Je sluit je af. Dan kan zoiets tenminste nooit meer gebeuren. Het lijkt de beste oplossing. Maar... je sluit je ook af voor vreugde, voor nieuwe positieve ervaringen, nieuwe mensen waar je van kunt houden. Je loopt zodoende heel wat mis. Gezonde emotionele grenzen - van levensbelang!
