Alleen kunnen zijn

Opnieuw vond ik bij Henri Nouwen mooie gedachten over alleen kunnen zijn vs. eenzaamheid. Die wil ik graag met jullie delen. Ieder mens staat alleen in de wereld. Er is niemand die op precies dezelfde manier voelt, denkt of doet als een ander. Ieder van ons is uniek, en de keerzijde daarvan is dat ieder mens alleen is. De vraag is vervolgens hoe je daarmee omgaat: of je je alleenzijn laat uitgroeien tot eenzaamheid, of dat je bij jezelf thuis kunt zijn. Eenzaamheid doet pijn, bij jezelf thuis zijn geeft vrede. Eenzaamheid maakt dat je je wanhopig aan anderen vastklampt. Wie bij zichzelf thuis is, kan anderen als uniek erkennen en een band met hen onderhouden. Het is een levenslang leerproces om steeds meer bij jezelf thuis te raken en niet eenzaam te worden. Het vergt een bewuste keuze met wie je wilt omgaan, wat je wilt leren, hoe je moet bidden, en wanneer je om raad wilt vragen. Als je de goede keuzes maakt, zul je gemakkelijker alleen kunnen zijn en kunnen groeien in liefde. Als je je eenzaam voelt, blijf je op zoek naar mensen die jou van die eenzaamheid kunnen verlossen. Vanuit de grond van je hart roep je: 'Houd me vast alsjeblieft, raak me aan, praat tegen me, geef me aandacht.'Je ontdekt echter al gauw dat degene van wie je verwacht dat die je eenzaamheid zal wegnemen, je niet kan geven wat je vraagt. Dikwijls voelt die ander zich hierdoor onder druk gezet. Hij loopt weg, en zelf blijf je dan in wanhoop achter. Mensen die uit eenzaamheid aan elkaar blijven hangen, verstikken elkaar. Zo'n relatie kan destructief worden. Voor vriendschap en liefde is ruimte nodig. Het vergt moed om die ruimte te scheppen en erop te vertrouwen dat je daarbinnen iets met elkaar kunt opbouwen.

Eenzaamheid

Een kwart van de Nederlanders mist in meerdere of mindere mate een echte goede vriend of vriendin. Meer mensen willen graag vaker uitgenodigd worden om mee te gaan naar een borrel, etentje of feestje. Meer dan de helft van de mensen die meededen aan het onderzoek geeft aan dat ze niet veel mensen hebben op wie ze werkelijk kunnen vertrouwen. Veel Nederlanders voelen zich eenzaam. Citaat wat ik tegenkwam: "Ik ken niemand in Nederland en niemand kent mij. Alcohol is mijn vriend. Als 'hij' lang genoeg op bezoek is, vergeet ik mijn eenzaamheid." Vorige week stond er achter mij in de supermarkt een wat oudere mevrouw. Ze zag er keurig verzorgd uit. Haar boodschappen: 10 grote blikken bier en 2 blikjes Red Bull. Ik keek haar eens wat beter aan. De eenzaamheid straalde van haar af. 'Zal ik haar uitnodigen voor een bakkie thee of koffie bij mij thuis?' dacht ik. Ik deed het niet, ik had nog zoveel te doen. Misschien een volgende keer als ik haar weer zie. Ook in mijn praktijk worstelen cliënten met eenzaamheid. Vaak denken ze negatief over zichzelf. 'Ik ben niet interessant, wie zit er nu op mij te wachten, e.d.' Als je zo denkt zul je ook niet gauw contact maken. Dan is het zaak om met deze overtuigingen aan de slag te gaan. Wat is de reden dat je zo over jezelf denkt? Zijn er gebeurtenissen in je leven die nog niet verwerkt zijn? Er zijn gelukkig mogelijkheden genoeg! Op internet worden allerlei initiatieven genomen om de strijd tegen eenzaamheid aan te gaan. Bv. voor eenzame tieners is er de website voelmealleen.nl. En als iedereen eens goed om zich heen kijkt en sociale contacten aangaat in zijn of haar omgeving kan de wereld er een stuk leuker uit komen te zien. Volgende keer dus toch maar uitnodigen, die mevrouw.... Een fijne week met leuke en inhoudsvolle contacten gewenst!

Licht genoeg voor de volgende stap

Aan het begin van dit nieuwe jaar een stukje van Henri Nouwen:

Vaak zouden we in de toekomst willen kijken, om erachter te komen hoe het er volgend jaar, of over vijf of tien jaar, voor ons bij staat. Op vragen over de toekomst is geen antwoord mogelijk. Meestal schijnt er net genoeg licht om de volgende stap te kunnen zetten: het volgende uur of de volgende dag. Levenskunst is blij te zijn met wat we kunnen zien, en niet te klagen (of piekeren, noot van mij) over wat nog in het duister ligt. Als we de volgende stap zetten in het vertrouwen dat er ook voor de daaropvolgende stap genoeg licht zal zijn, dan kunnen we blijmoedig door ons leven gaan. We zullen verbaasd zijn hoe ver we het brengen. Wees blij met het lampje dat je bij je draagt en vraag niet om de felle lichtstraal die elke schaduw verdrijft.

Al mijn blog-lezers wens ik veel liefde, geluk en zegen in 2012!