woensdag 21 november 2012

Ik ben boos!

Een terugkerend thema in mijn praktijk: hoe om te gaan met boosheid. Boosheid wordt ervaren als een lastige emotie. Onder christenen (maar niet alleen daar) ligt er soms een taboe op boosheid. Boosheid is not done. Een christen hoort altijd vriendelijk, vrolijk en blij te zijn. Een geweldig boek om te lezen is 'De roep van de ziel' van Dan Allender en Tremper Longman III. HIerin laten de schrijvers zien wat het betekent om naar Gods beeld geschapen te zijn, dus ook in emotioneel opzicht. God kent allerlei emoties. In de bijbel is te vinden dat Hij vaak boos is over onrecht. Emoties hebben een functie. Het simpelweg onderdrukken van emoties is niet de oplossing. En dat wordt wel vaak gedaan. Er ligt een oordeel op: je mag niet boos zijn. Beter is om op zoek te gaan naar waar de emoties vandaan komen. Boosheid is vaak een erg helpende emotie. Het helpt je grenzen te zetten, voor jezelf op te komen als anderen je te na komen, in opstand te komen tegen onrecht. Christen zijn is niet synoniem met een watje zijn. Kijk maar naar Jezus. Ook Hij kon soms erg boos worden. Wat kun je nu doen als je merkt dat je met boosheid blijft zitten? Allereerst kun je nagaan of er een oordeel van jezelf ligt op boosheid. Hoe werd vroeger thuis met boosheid omgegaan? Mocht je boos zijn of moest je dan maar naar je kamer? Bij het uiten van boosheid is het natuurlijk wel zaak te kijken hoe je dat op een onschadelijke manier kan doen. Je kunt bijvoorbeeld keihard schreeuwen (als je alleen thuis bent of in de auto rijdt), in een kussen stompen, op boksles gaan, etc. Vaak merk je als de boosheid eruit kan dat daaronder nog meer emoties verstopt zitten. Heel vaak is dat verdriet. Ook die emotie mag er zijn! Het is goed om in verbinding met iemand die je vertrouwt dit naar boven te laten komen. Tot slot is het wel zaak om niet vast te blijven zitten in je boosheid. Soms is er een vergevingsproces nodig. Of actie om bepaalde zaken te veranderen in je leven. Wil je hierover doorpraten? Mail me dan of maak een afspraak.

Kindermishandeling

Eergisteren was het de internationale dag van de rechten van het kind. Vandaar deze blog over kindermishandeling. Kinderen overal op de wereld hebben o.a. het recht om op te groeien bij familie, recht op een veilig en gezond leven en recht op bescherming tegen mishandeling en geweld.
Kinderen in Nederland hebben het gelukkig over het algemeen goed. Nederlandse kinderen zijn de gelukkigste kinderen uit Europa komt uit onderzoek. Toch heeft 6 op de 10 jongeren wel eens hun rechten moeten bevechten. Dat gaat dan vooral over het recht op meningsuiting, het recht op gelijke behandeling of het recht op bescherming tegen geweld. Per jaar zijn er 118.000 meldingen van kindermishandeling. Gemiddeld 1 kind per schoolklas zou worden mishandeld en verwaarlozing is de meest voorkomende vorm van mishandeling. Risicogroepen zijn eenoudergezinnen, jonge gezinnen, grote gezinnen en gezinnen waarbij een van de kinderen geboren wordt met een handicap en daardoor extra zorg nodig heeft. Ook zou de economische crisis zorgen voor meer kindermishandeling. Sommige ouders zouden graag geholpen worden met hun eigen psychiatrische problemen maar kunnen de eigen bijdrage niet betalen. De kinderombudsman Marc Dullaert vergelijkt kindermishandeling in Nederland met een superepidemie. Bij een griepepidemie worden 15 op de 10.000 mensen ziek, terwijl 34 op de 1000 kinderen worden mishandeld en wellicht is dat nog maar het topje van de ijsberg. En dan is er nog emotionele verwaarlozing met verstrekkende gevolgen. Mensen die dit hebben meegemaakt kunnen zich moeilijker hechten aan andere mensen. Ze hebben bepaalde overtuigingen over de wereld om hen heen en over henzelf die hen dwarszitten in hun sociale contacten. Gelukkig is hier met gesprekken en oefeningen veel aan te doen!

woensdag 7 november 2012

Duivelse dialogen

Als we geen veilige verbinding kunnen maken met onze partner kunnen we verstrikt raken in een van de drie duivelse dialogen:

1) Zoek de boef - een patroon van verwijten over en weer. We kunnen dit patroon ook noemen: 'niet ik, maar jij'. Ik kan zien en voelen wat jij me net hebt aangedaan. Het is veel moeilijker om het effect te zien van mijn reactie op jou.

2) De protestpolka - de ene partij eist, de andere trekt zich terug. Dit is de meest voorkomende dialoog en moeilijk te doorgronden als je er middenin zit. We moeten de roep om verbondenheid die hier onder ligt leren herkennen. Leren zien dat het eigenlijk gaat over wanhoop door verlies van verbinding.

3) Verstijf en vlucht - beide partners trekken zich terug in een bevroren toestand van afweer en ontkenning. Ze zijn allebei alleen nog maar gericht op zelfbescherming en proberen te doen alsof ze niets voelen of nodig hebben.

De 'verstijf en vlucht'-dialoog komt vaak voort uit de protestpolka. Dit gebeurt op het moment dat de achtervolgende, kritische partner het opgeeft om de aandacht van zijn of haar partner te trekken en zich stil gaat houden. Als deze cirkel niet doorbroken wordt, zal de agressieve partner gaan rouwen om de relatie en zich vervolgens gaan losmaken en vertrekken.

Maar hoe komen we nu uit deze duivelse dialogen? Als eerste is het belangrijk om de dialoog te zien als de gezamenlijke vijand en samen de strijd aan te gaan. Niet tegen elkaar, maar tegen de duivelse dialoog! Daarna is het goed om de pijnplekken te vinden waardoor we ons in de dialogen storten. Vervolgens is het belangrijk om de diepere gevoelens naar elkaar uit te spreken en daarin op elkaar te reageren. Dan kan betrokkenheid en verbondenheid weer opnieuw ontwikkeld worden. Dan is het ook mogelijk om elkaar te vergeven en de band verder te versterken.
Ik vind het heel erg mooi om te zien dat in de wetenschap meer en meer erkend wordt hoe belangrijk monogame liefdesrelaties zijn. Van relatie wisselen wordt niet meer gezien als een goede oplossing. En er is nu gelukkig ook veel meer mogelijk doordat betere therapieën zijn ontwikkeld. Van de stellen die EFT (Emotionally Focused Therapy) volgen is in 70% van de gevallen de relatie hersteld, in 90% van de gevallen verbeterd. Na 2 jaar is er geen terugval te zien maar juist een doorgaande verbetering! Hoopvol!